Dostępne zagadnienia z Psychologii ogólnej

Uczenie się – jest procesem, który prowadzi do względnie trwałej zmiany zachowania lub możliwości zachowania, który opiera się na doświadczeniu.

Akt uczenia się składa się z ośmiu zdarzeń:

1. Motywacja lub oczekiwanie.

2. Zrozumienie – podmiot dostrzega materiał o odróżnia go od innych bodźców zwracających jego uwagę.

3. Poznanie – podmiot koduje wiedzę.

4. Przechowanie – podmiot przechowuje wiedzą w pamięci krótko i długotrwałej.

5. Przypomnienie – podmiot odzyskuje materiał z pamięci.

6. Generalizacja – materiał jest przenoszony na nowe sytuacje, a więc pozwala podmiotowi rozwinąć strategie postępowania z nimi.

7. Działanie – te strategie są wykorzystane w praktyce.

8. Sprzężenie zwrotne – podmiot uzyskuje wiedzę na podstawie rezultatów.

Rodzaje uczenia się:

Warunkowanie klasyczne – jest to uczenie się przewidywalnych. Jest jedną z podstawowych form uczenia się, w którym jeden bodziec czy zdarzenie pozwala przewidzieć wystąpienie innego bodźca czy zdarzenia.

Bodziec bezwarunkowy - to bodziec, który z natury wykonuje zachowania odruchowe.

Reakcja bezwarunkowa – zachowanie wywołane przez bodziec bezwarunkowy.

Bodziec warunkowy – to bodziec obojętny skojarzony z bodźcem bezwarunkowym.

Reakcja warunkowa – zachowanie odruchowe wywołane przez bodziec warunkowy.

Nabywanie – oznacza proces zachodzący na początku eksperymentu nad warunkowaniem, w wyniku którego reakcja warunkowa zostaje wywołana po raz pierwszy, a w miarę powtarzania prób jej częstość stopniowo wzrasta.

Wygaszanie – to proces zanikania, w którym wyuczona przedtem zależność nie ma żadnego znaczenia, ulega zapomnieniu.

Spontaniczne odnowienie – jest to spontaniczne, ponowne wystąpienie reakcji podczas wygaszania.

Generalizacja bodźca – automatyczne rozszerzenie reakcji warunkowej na bodźce, które nigdy nie były zestawiane z pierwotnym bodźcem bezwarunkowym. Im bardziej nowy bodziec jest podobny do bodźca warunkowego, tym silniejsza będzie reakcja.

Różnicowanie bodźców – jest procesem, którego wyniku organizm uczy się reagować na bodźce, które różnią się od bodźca warunkowego na pewnym wymiarze.

Warunkowanie sprawcze – uczenie się o konsekwencjach.

Eksperymentalna analiza zachowania – oznacza wykrywanie za pomocą systematycznego zmieniania warunków bodźcowych, jak różne rodzaje warunków wpływają na prawdopodobieństwo wystąpienia danej reakcji.

Zachowanie sprawcze – to każde zachowanie danego organizmu, które można scharakteryzować w kategoriach dających się zaobserwować efektów jego wpływów na środowisko.

Zbieżność między zachowaniem a wzmocnieniem – jest to stały związek między dana reakcją a zmianami w środowisku wywoływanym przez tę reakcję.

Pozytywny czynnik wzmacniający – to bodziec, który gdy powiąże się jego podawanie z wystąpieniem danego zachowania, zwiększa się z czasem prawdopodobieństwo jego występowania.

Negatywny czynnik wzmacniający – to bodziec, który gdy się go po jakiejś reakcji usunie, zredukuje lub zapobiegnie jego wystąpieniu, zwiększa się z czasem prawdopodobieństwo tej reakcji.

Czynnik karzący – to każdy bodziec, który gdy uzależni się jego podawanie od wystąpienia określonej reakcji, zmniejsza z czasem prawdopodobieństwo tej reakcji.

Wpływ procesów poznawczych na uczenie się:

Proces poznawczy – to każda czynność umysłowa, która wiąże się z reprezentacją i przetwarzaniem informacji.

1. Uczenie się przez obserwację.

2. Reguły (instrukcje).

3. Uczenie się utajone i mapy poznawcze.

4. Uczenie się przez wgląd.

Techniki uczenia się:

• realistyczne cele pracy

• nagrody

• punktualność

• całościowe, potem częściowo

• organizacja metodyczna

• pamięć wzrokowa i słuchowa

• powtarzanie